Jeroen Blankert: Schilderijen

19 mei  – 14 juli 2018 in Café Bern

 

Vanaf 19 mei tot 14 juli 2018 exposeert Jeroen Blankert in Café Bern. Met een aangeboren talent en een groot respect voor ambacht en techniek schilderde hij in meer dan twintig jaar een imposant figuratief oeuvre bij elkaar.

Kom gerust eens langs. Tussen 4 en 6 uur ’s middags kunt u in alle rust de expositie komen bekijken. Of ’s avonds na 11 uur, als de grootste drukte achter de rug is en er een heerlijk ontspannen “after hours” sfeer over Café Bern is neergedaald. Hieronder kunt u alvast een indruk krijgen van enkele van de geëxposeerde werken. En vanzelfsprekend is het werk te koop.

Pinguïn

Jeroen Blankert

Olieverf op acryl op paneel
60 x 40 cm
€ 1.250

Te zien in Café Bern
van 19 mei tot 14 juli 2018

Paprika en bordjes

Jeroen Blankert

Olieverf op acryl op paneel
40 x 60 cm
€ 1.250

Te zien in Café Bern
van 19 mei tot 14 juli 2018

Komkommer

Jeroen Blankert

Olieverf op acryl op paneel
40 x 30 cm
€ 450

Te zien in Café Bern
van 19 mei tot 14 juli 2018

Bordje

Jeroen Blankert

Olieverf op acryl op paneel
30 x 30 cm
€ 200

Te zien in Café Bern
van 19 mei tot 14 juli 2018

Ui en jeu de boules

Jeroen Blankert

Olieverf op acryl op paneel
40 x 60 cm
€ 1.200

Te zien in Café Bern
van 19 mei tot 14 juli 2018

Jeroen Blankert

 

Jeroen Blankert (1966) groeide op tussen terpentine, ezels en paletten. Vader Barend Blankert en moeder Koos van Keulen zijn belangrijke Nederlandse figuratieve schilders. Eigenlijk wijdde bijna iedereen uit de familie Blankert zijn of haar leven aan de kunst, zo niet als schilder, dan toch als graficus of op zijn minst als kunsthistoricus. Niet voor niets staat schilder H. W. Mesdag ergens in dezelfde stamboom.

Het kon niet anders of Jeroen, de jongste loot aan de stam, zou ook iets beeldends gaan doen. Dat deed Jeroen dus niet. Jeroen wilde drummer worden. Hij vertrok naar Amsterdam om te gaan studeren aan het Sweelinck conservatorium. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en talent laat zich niet verloochenen – nog voor hij zijn studie afgerond had, stond hij al te schilderen.

En zo betrad hij het volwassen leven met een drumstok in de ene en een penseel in de andere hand. Als vrijbuiter gezegend met een enorme dadendrang en een afkeer van het gereguleerde werkende bestaan raakte hij verzeild in verschillende avonturen. Hij schilderde decors, drumde voor Ellen ten Damme, Joop van den Ende en Bettie Serveert, is al weer geruime tijd uitbater van het ongeëvenaarde Amsterdamse cultuurpaleisje De nieuwe Anita, en runde tijdelijk ook zijn eigen galerie, Foie gras.


Al die tijd bleef het schilderen de enige constante. Een aangeboren talent, stevig doorschilderen en een groot respect voor ambacht en techniek; na meer dan twintig jaar heeft dat een imposant figuratief oeuvre opgeleverd. Intens gekleurde landschappen, tronies, naakten en gebruiksvoorwerpen, felrealistisch met af en toe een cartoonesk randje, zijn werk is net zo afwisselend als zijn levenspad.

Het blijft een raadsel wat Jeroen Blankert uiteindelijk is geworden. Drummer? Schilder? Kroegbaas? Galeriehouder? Cultuurpaus? Er is maar één ding zeker. Jeroen Blankert is – zoals het een echte Blankert betaamt – geïnteresseerd in het beeld. In het picturale resultaat van zijn handwerk.  Niet in de verhalen erachter. Verhalen, die heeft hij al genoeg van zichzelf.